Europa Info

Rozrost Unii

Rozrost Unii Europejskiej, jeden z procesów, a zarazem kłopotów stojących przed Unią Europejską w stosunku z dążeniami do uczestnictwa państw Europy Środkowo-Wschodniej, Cypru, Malty i Turcji. Wspólnoty Europejskie od nowa przyswajały nowatorskich członków, w 1973 do “szóstki” dołączyła anglia, Dania i Irlandia, następne Grecja (1981), Portugalia i Hiszpania (1986) oraz następne – z 1995: Austria, Finlandia i Szwecja. Od 91 roku wnioski o stowarzyszenie napłynęły z państw Europy Środkowo-Wschodniej, wynegocjowały je do 1995 Republika Czeska, Słowacja, Rzeczpospolita Polska, Węgry, Bułgaria, Rumunia, Estonia, Litwa i Łotwa. Od 1995 kraje te uczyniły kolejny etap, składając wnioski o uczestnictwo. UE zaprezentowała państwom starającym się kryteria kopenhaskie. Ukazała też w 1995 Białą Księgę. Proces potencjalnego poszerzenia został zaawansowany zaledwie po zakończeniu narady międzyrządowej UE i ratyfikowaniu Traktatu z Amsterdamu w VI 1997. W VII 1997 ukazało się AVIS rady Europejskiej, obejmujące ocenę konkretnych państw i wskazujące na ewentualność zapoczątkowania procesu negocjacji z Cyprem,

Unia Europejska

Unia Europejska jest związkiem piętnastu krajów Europy Zachodniej. Podstawowym zadaniem Unii Europejskiej jest zrzeszenie współpracy pomiędzy krajami członkowskimi i miedzy ich obywatelami. istotnym celem tego związku jest umożliwienie pokoju, postępu ekonomicznego oraz ochrona praw i biznesów mieszkańców. Istotnym wydarzeniem w postępu federacji zachodnioeuropejskiej było podpisanie przez 12 krajów Europejskiej Solidarności ekonomicznej układu w Maastrich (7 lutego 1992 roku). Na mocy tego traktatu, z dniem 1 listopada 1993 roku (wtedy konwentu wszedł w życie) została stworzona Unia Europejska. Konwentu zakładał zbudowanie unii gospodarczo-walutowej i dyplomatycznej. 1 stycznia 1993 roku został utworzony wspólnym sektor produktów i usług.

Procesy integracyjne

Konsolidacja w Europie Zachodniej zainicjowana została w roku 1951.Jest to data utworzenia Europejskiej Solidarności Węgla i Stali. Zamiar był jasny: konsolidacja tych części przemysłu krajów członkowskich. 6 lat później w Rzymie ratyfikowane zostały traktaty o powołaniu Europejskiej Solidarności Gospodarczej i Europejskiej Solidarności inicjatywy nuklearnej. Powstałe trzy Solidarności w roku 1965 zacieśniły swe organy instytucjonalne tworząc Wspólnotę Europejską

Integracja europejska

Pojęcie integracji europejskiej jest coraz częściej stosowane, ponieważ nabiera coraz większej wartości. Terminem tym określa się przede wszystkim proces regularnej integracji państw mieszczących się w obrębie Europy na wielu trzech płaszczyznach. Pierwszą z nich jest płaszczyzna gospodarcza, drugą z nich jest płaszczyzna prawna, a trzecią z nich jest płaszczyzna polityczna. Integracja europejska swoje początki ma w epoce starożytnej, jednak widoczne jej efekty oraz widoczny charakter jej działań najbardziej widoczny jest od zakończenia drugiej wojny światowej. Przełomowym momentem dla integracji europejskiej był Kongres Haski oraz zawarcie Traktatu paryskiego. Największym sukcesem integracji europejskiej jest przede wszystkim funkcjonowanie Unii Europejskiej.

Unia Europejska funkcjonuje od roku 1993 i powstała na podstawie Wspólnot Europejskich. Na powstanie owych wspólnot miało wpływ kilka osób bez, których tamtejsza wspólnota, a dzisiejsza Unia Europejska nie miała by prawa bytu. Oficjalnie określa się ich jako Ojców współczesnej Europy. W skład nich wchodzi ośmiu polityków wśród, których wymieniamy Konrada Adenauera, Winstona Churchilla, Altiera Spinelli, Paula- Henriego Spaaka, Roberta Schumana, Alcide De Gasperi, Waltera Hallsteina oraz Jeana Moneta. W skład Wspólnoty Europejskiej można zaliczyć dwie organizacje wśród których wymieniamy Europejską Wspólnote Energii Atomowej oraz Wspólnotę Europejską.

Europa, a raczej integrujące się w niej państwa mają kilka celów w skład, których wchodzi między innymi promocja ekonomicznego i społecznego postępu oraz zacieśnianie współpracy gospodarczej, a także wzmocnienie obrazu unii jako ciała politycznego, polepszenie i powiększenie standardów życia, rozwój obszarów wolności, bezpieczeństwa oraz sprawiedliwości, doprowadzenie do stworzenia obywatelstwa europejskiego oraz stworzenie jednej olbrzymiej struktury gospodarczej. Integracja europejska coraz bardziej się rozwija i co najważniejsze, coraz lepsze sukcesy na wielu płaszczyznach osiąga.

Unia Europejska

Samo słowo Europa pochodzi prawdopodobnie z greckiego wyrażenia europos, które określa coś „łagodnie się wznoszącego” tudzież „Zachód”. Europa znana jest nam jako kontynent, który graniczy z Azją, jednak patrząc przez pryzmat nauki jest to sformułowanie nieścisłe. Bardzo dużo kontrowersji przynosi podział granic Europy. Istnieje wiele rozbieżności z których zdecydowanie największa ilość istnieje w nauce anglosaskiej. Mimo kontrowersji przyjęto, iż Europa rozprzestrzenia się od Oceanu Atlantyckiego z zachodniej strony, aż do wschodnich gór Uralu oraz Od północnej granicy z Oceanem Arktycznym aż do południowej granicy przy Morzu Śródziemnym i Morzu czarnym.

Na mocy tak zwanego Traktatu z Maastricht kraje europejskie stworzyły koalicję, która znana jest jako Unia Europejska. Powodem dzięki, któremu taka integracja europejska miała miejsce była chęć współpracy na płaszczyźnie politycznej oraz gospodarczej między państwami członkowskimi. Można stwierdzić, że Unia Europejska była skutkiem integracji politycznej, gospodarczej oraz społecznej, które to realizowane były od końca drugiej wojny światowej. Cała Unia Europejska funkcjonuje na podstawie traktatu o Unii Europejskiej.

Unia Europejska to wspólnota Europejska oraz Euratom, Wspólna Polityka dotycząca bezpieczeństwa oraz polityka zagraniczna, wspólna polityka sądowa oraz wspólna polityka policyjna w sprawach karnych. Jest to jedyna organizacja na świecie, która posiada trzydziesto procentowy udział w światowym PKB,

Prawo w Unii Europejskiej

Na początku trzeba  odnieść się do różnorodności słów określających prawo które jest w Unii Europejskiej. Zarówno w literaturze szkolnej jak i w wypowiedziach polityków czy   środkach masowego przekazu takich jak telewizja czy inne media, spotkać się można z takim słowami jak: prawo wspólnotowe, prawo europejskie czy też prawo Unii Europejskiej. Trzeba więc dokładnie przemyśleć  czy słowa te są tożsame, czy też mają inny zakres znaczeniowy. Z pewnością w powszechnym znaczeniu nie jest zauważana praktycznie żadna różnica, jednakże po dokładniejszym wnikliwym spojrzeniu okazuje się, iż wymienione wyrazy nie mogą być zaliczane do   synonimó. Główne znaczenia z pewnością można przypisać prawu w europejskie. Wyraz ten, rozumiany szeroko, kwalifikuje się bowiem nie tylko do prawa tworzonego w ramach Unii Europejskiej, ale także w ramach innych zachodnioeuropejskich organizacji międzynarodowych (np.: Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie oraz Unii ZachodnioeuropejskiejRady Europy,Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju,  Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu, ). Najwęższe mentalnie  natomiast jest pojęcie prawa wspólnotowego, bo stosuje  się go jedynie dla określenia głównego  prawa tworzonego w ramach I filaru Unii Europejskiej, tzn. Wspólnot Europejskich. Prawo UE z kolei, obejmuje swoim znaczeniem zarówno prawo wspólnotowe, jak też akty prawne wydawane w ramach II i III filaru. Jako, iż z punktu widzenia systemów prawnych państw członkowskich największe znaczenia ma prawo wspólnotowe, ono właśnie będzie przedmiotem niniejszego opracowania.
Zrobienie  regułki prawa wspólnotowego tworzy  natomiast czasami pewne  kontrowersje w doktrynie. Głownie  jednak przyjmuje się, że prawo wspólnotowe dotyczy  przepisów zawartych w traktatach oraz działania podejmowanych na ich całkowitej podstawie, stosowane i interpretowane także przez sąd w państwach członkowskich Unii europejskiej jak i przez Trybunał Sprawiedliwości . Z regułki tej wynika główny  podział prawa w europie na prawo pierwotne i pochodne (wtórne). Pierwsze z nich to traktaty i umowy tworzone przez państwa członkowskie unii, w tym głównie Traktat o WE oraz tak zwane głowne zasady prawa. Do prawa pochodnego natomiast zaliczamy akty tworzone przez organy Wspólnot na głownym twierdzeniu  traktatów założycielskich, czyli: decyzje,rozporządzenia, dyrektywy,  zalecenia i opinie oraz przepisy wewnętrzne tychże organów. Według innego kryterium prawo wspólnotowe można