Europa Info » Unia Europejska

Rozrost Unii

admin — Fri, 11 Jun 2010 18:49:35 +0000

Rozrost Unii Europejskiej, jeden z procesów, a zarazem kłopotów stojących przed Unią Europejską w stosunku z dążeniami do uczestnictwa państw Europy Środkowo-Wschodniej, Cypru, Malty i Turcji. Wspólnoty Europejskie od nowa przyswajały nowatorskich członków, w 1973 do “szóstki” dołączyła anglia, Dania i Irlandia, następne Grecja (1981), Portugalia i Hiszpania (1986) oraz następne – z 1995: Austria, Finlandia i Szwecja. Od 91 roku wnioski o stowarzyszenie napłynęły z państw Europy Środkowo-Wschodniej, wynegocjowały je do 1995 Republika Czeska, Słowacja, Rzeczpospolita Polska, Węgry, Bułgaria, Rumunia, Estonia, Litwa i Łotwa. Od 1995 kraje te uczyniły kolejny etap, składając wnioski o uczestnictwo. UE zaprezentowała państwom starającym się kryteria kopenhaskie. Ukazała też w 1995 Białą Księgę. Proces potencjalnego poszerzenia został zaawansowany zaledwie po zakończeniu narady międzyrządowej UE i ratyfikowaniu Traktatu z Amsterdamu w VI 1997. W VII 1997 ukazało się AVIS rady Europejskiej, obejmujące ocenę konkretnych państw i wskazujące na ewentualność zapoczątkowania procesu negocjacji z Cyprem, Czechami, Estonią, Polską, Słowenią i Węgrami. Szczyt komisji Europejskiej w Luksemburgu z XII 1997 określił termin inauguracyjny – IV 1998. Od tego momentu zapoczątkowało się sprawdzanie stanu prawnego państw kandydujących. Po tzw. Screeningu, zapoczątkuje się okres negocjacji wyznaczany poprzez tempo dostrajania się kandydatów do wymogów UE, tempo przejmowania acquis communautaire. Chyba że uda się dopuścić do ratyfikowania układów członkowskich, kolejnym etapem będzie ich ratyfikacja. Rozszerzenie wsch. UE jest jednym z najbardziej dokuczliwych i dyskusyjnych, są to bowiem kraje, jakie rozdziela zasadniczy odstęp ekonomiczny i humanistyczny, mają prawo one wnieść do UE szereg kłopotów gminnych i gospodarczych. Tymczasem dyplomatyczna i ekonomiczna stabilizacja Europy bez skojarzenia jej wschodniej części z Europą Zachodnią nie wydaje się prawdopodobna. Ta świadomość jest widoczna wśród “piętnastki”, szczególnie wśród tych jej członków, jakie spoczywają najbliżej Europy Środkowo-Wschodniej, choć transakcje konkretnych państw są różne.

Unia Europejska

admin — Fri, 11 Jun 2010 18:32:48 +0000

Unia Europejska jest związkiem piętnastu krajów Europy Zachodniej. Podstawowym zadaniem Unii Europejskiej jest zrzeszenie współpracy pomiędzy krajami członkowskimi i miedzy ich obywatelami. istotnym celem tego związku jest umożliwienie pokoju, postępu ekonomicznego oraz ochrona praw i biznesów mieszkańców. Istotnym wydarzeniem w postępu federacji zachodnioeuropejskiej było podpisanie przez 12 krajów Europejskiej Solidarności ekonomicznej układu w Maastrich (7 lutego 1992 roku). Na mocy tego traktatu, z dniem 1 listopada 1993 roku (wtedy konwentu wszedł w życie) została stworzona Unia Europejska. Konwentu zakładał zbudowanie unii gospodarczo-walutowej i dyplomatycznej. 1 stycznia 1993 roku został utworzony wspólnym sektor produktów i usług. Obalono inspekcje graniczne wewnątrz terenu Unii. Firmy mają prawo świadczyć swoje usługi na obszarze państw członkowskich bez ograniczeń (swobodny transfer usług). Również udziałowcy mogą rozwijać aktywność ekonomiczną w dowolnym kraju członkowskim (swobodny transfer kapitału). 1 stycznia 1999 roku została stworzona unia finansowa, która polegała na ustanowieniu ogólnego systemu płatniczego – EURO, i zbiorowej koncepcji Pieniężnej. Na straży stabilizacji Pieniężnej Unii Europejskiej stać będzie Europejski Bank główny. Do unii rozpoczęło 12 państw członkowskich, z kolei trzy z własnego wyboru nie są członkami unii finansowej. Są to: Wielka Brytania, Szwecja, Dania. zamierzenia układu wzmacniają również gwarancję praw i biznesów mieszkańców państw członkowskich przez ustanowienie obywatelstwa Unii Europejskiej. Każdy obywatel Unii Europejskiej oprócz obywatelstwa własnego państwa posiada równocześnie obywatelstwo Unii Europejskiej. dopuszcza mu to prawo zamieszkania i pracy w dowolnie wytypowanym kraju, a również wkładu w lokalnych lub europejskich wyborach (do parlamentu europejskiego). Zachowują też ważność emerytury i ubezpieczenia zdrowotne na terenie Unii Europejskiej.

Procesy integracyjne

admin — Fri, 11 Jun 2010 18:11:20 +0000

Konsolidacja w Europie Zachodniej zainicjowana została w roku 1951.Jest to data utworzenia Europejskiej Solidarności Węgla i Stali. Zamiar był jasny: konsolidacja tych części przemysłu krajów członkowskich. 6 lat później w Rzymie ratyfikowane zostały traktaty o powołaniu Europejskiej Solidarności Gospodarczej i Europejskiej Solidarności inicjatywy nuklearnej. Powstałe trzy Solidarności w roku 1965 zacieśniły swe organy instytucjonalne tworząc Wspólnotę Europejską której nadrzędnym zajęciem było wychowanie wspólnego rynku i zbliżenie gospodarcze i społeczne krajów członkowskich. 7 lutego 1992 roku w Maastricht(Holandia) wdrożono debaty kierujące do wyższej formy federacji jaką jest unia dyplomatyczna i gospodarcza . Powstał wówczas traktat o Unii Europejskiej. Postanowienia konferencji wprowadzono w życie 1 listopada 1993 roku.Utworzenie UE uznawane jest za najistotniejszy argument w perypetiach federacji Europy.Rzeczywistymi faktami powstania UE są spustoszenie Europy po II Wojnie Światowej oraz reakcja państw zachodu na zagrożenia ze strony odłamu sowieckiego.

Integracja europejska

admin — Sat, 04 Jul 2009 13:25:27 +0000

Pojęcie integracji europejskiej jest coraz częściej stosowane, ponieważ nabiera coraz większej wartości. Terminem tym określa się przede wszystkim proces regularnej integracji państw mieszczących się w obrębie Europy na wielu trzech płaszczyznach. Pierwszą z nich jest płaszczyzna gospodarcza, drugą z nich jest płaszczyzna prawna, a trzecią z nich jest płaszczyzna polityczna. Integracja europejska swoje początki ma w epoce starożytnej, jednak widoczne jej efekty oraz widoczny charakter jej działań najbardziej widoczny jest od zakończenia drugiej wojny światowej. Przełomowym momentem dla integracji europejskiej był Kongres Haski oraz zawarcie Traktatu paryskiego. Największym sukcesem integracji europejskiej jest przede wszystkim funkcjonowanie Unii Europejskiej.

Unia Europejska funkcjonuje od roku 1993 i powstała na podstawie Wspólnot Europejskich. Na powstanie owych wspólnot miało wpływ kilka osób bez, których tamtejsza wspólnota, a dzisiejsza Unia Europejska nie miała by prawa bytu. Oficjalnie określa się ich jako Ojców współczesnej Europy. W skład nich wchodzi ośmiu polityków wśród, których wymieniamy Konrada Adenauera, Winstona Churchilla, Altiera Spinelli, Paula- Henriego Spaaka, Roberta Schumana, Alcide De Gasperi, Waltera Hallsteina oraz Jeana Moneta. W skład Wspólnoty Europejskiej można zaliczyć dwie organizacje wśród których wymieniamy Europejską Wspólnote Energii Atomowej oraz Wspólnotę Europejską.

Europa, a raczej integrujące się w niej państwa mają kilka celów w skład, których wchodzi między innymi promocja ekonomicznego i społecznego postępu oraz zacieśnianie współpracy gospodarczej, a także wzmocnienie obrazu unii jako ciała politycznego, polepszenie i powiększenie standardów życia, rozwój obszarów wolności, bezpieczeństwa oraz sprawiedliwości, doprowadzenie do stworzenia obywatelstwa europejskiego oraz stworzenie jednej olbrzymiej struktury gospodarczej. Integracja europejska coraz bardziej się rozwija i co najważniejsze, coraz lepsze sukcesy na wielu płaszczyznach osiąga.

Unia Europejska

admin — Sat, 04 Jul 2009 13:23:18 +0000

Samo słowo Europa pochodzi prawdopodobnie z greckiego wyrażenia europos, które określa coś „łagodnie się wznoszącego” tudzież „Zachód”. Europa znana jest nam jako kontynent, który graniczy z Azją, jednak patrząc przez pryzmat nauki jest to sformułowanie nieścisłe. Bardzo dużo kontrowersji przynosi podział granic Europy. Istnieje wiele rozbieżności z których zdecydowanie największa ilość istnieje w nauce anglosaskiej. Mimo kontrowersji przyjęto, iż Europa rozprzestrzenia się od Oceanu Atlantyckiego z zachodniej strony, aż do wschodnich gór Uralu oraz Od północnej granicy z Oceanem Arktycznym aż do południowej granicy przy Morzu Śródziemnym i Morzu czarnym.

Na mocy tak zwanego Traktatu z Maastricht kraje europejskie stworzyły koalicję, która znana jest jako Unia Europejska. Powodem dzięki, któremu taka integracja europejska miała miejsce była chęć współpracy na płaszczyźnie politycznej oraz gospodarczej między państwami członkowskimi. Można stwierdzić, że Unia Europejska była skutkiem integracji politycznej, gospodarczej oraz społecznej, które to realizowane były od końca drugiej wojny światowej. Cała Unia Europejska funkcjonuje na podstawie traktatu o Unii Europejskiej.

Unia Europejska to wspólnota Europejska oraz Euratom, Wspólna Polityka dotycząca bezpieczeństwa oraz polityka zagraniczna, wspólna polityka sądowa oraz wspólna polityka policyjna w sprawach karnych. Jest to jedyna organizacja na świecie, która posiada trzydziesto procentowy udział w światowym PKB, dlatego też posiada ona tak wysoką pozycję w świecie. Europejskie państwa członkowskie nie muszą się zrzekać swojej suwerenności. Na tym właśnie polega funkcjonowanie wspólnoty Unii Europejskiej, ponieważ jest to organizacja, która zrzekania się suwerenności nie wymaga. Wspólnota Europejska posiada wspólny rynek wewnętrzny, unię celną, politykę gospodarczą, politykę handlową, energetyczną, kulturę, politykę młodzieżową, politykę azylową, politykę imigracyjną, politykę wizową, sieci transeuropejskie, bezpieczeństwo żywności oraz wiele innych aspektów.

Prawo w Unii Europejskiej

admin — Sat, 04 Jul 2009 05:05:55 +0000

Na początku trzeba odnieść się do różnorodności słów określających prawo które jest w Unii Europejskiej. Zarówno w literaturze szkolnej jak i w wypowiedziach polityków czy środkach masowego przekazu takich jak telewizja czy inne media, spotkać się można z takim słowami jak: prawo wspólnotowe, prawo europejskie czy też prawo Unii Europejskiej. Trzeba więc dokładnie przemyśleć czy słowa te są tożsame, czy też mają inny zakres znaczeniowy. Z pewnością w powszechnym znaczeniu nie jest zauważana praktycznie żadna różnica, jednakże po dokładniejszym wnikliwym spojrzeniu okazuje się, iż wymienione wyrazy nie mogą być zaliczane do synonimó. Główne znaczenia z pewnością można przypisać prawu w europejskie. Wyraz ten, rozumiany szeroko, kwalifikuje się bowiem nie tylko do prawa tworzonego w ramach Unii Europejskiej, ale także w ramach innych zachodnioeuropejskich organizacji międzynarodowych (np.: Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie oraz Unii ZachodnioeuropejskiejRady Europy,Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu, ). Najwęższe mentalnie natomiast jest pojęcie prawa wspólnotowego, bo stosuje się go jedynie dla określenia głównego prawa tworzonego w ramach I filaru Unii Europejskiej, tzn. Wspólnot Europejskich. Prawo UE z kolei, obejmuje swoim znaczeniem zarówno prawo wspólnotowe, jak też akty prawne wydawane w ramach II i III filaru. Jako, iż z punktu widzenia systemów prawnych państw członkowskich największe znaczenia ma prawo wspólnotowe, ono właśnie będzie przedmiotem niniejszego opracowania.
Zrobienie regułki prawa wspólnotowego tworzy natomiast czasami pewne kontrowersje w doktrynie. Głownie jednak przyjmuje się, że prawo wspólnotowe dotyczy przepisów zawartych w traktatach oraz działania podejmowanych na ich całkowitej podstawie, stosowane i interpretowane także przez sąd w państwach członkowskich Unii europejskiej jak i przez Trybunał Sprawiedliwości . Z regułki tej wynika główny podział prawa w europie na prawo pierwotne i pochodne (wtórne). Pierwsze z nich to traktaty i umowy tworzone przez państwa członkowskie unii, w tym głównie Traktat o WE oraz tak zwane głowne zasady prawa. Do prawa pochodnego natomiast zaliczamy akty tworzone przez organy Wspólnot na głownym twierdzeniu traktatów założycielskich, czyli: decyzje,rozporządzenia, dyrektywy, zalecenia i opinie oraz przepisy wewnętrzne tychże organów. Według innego kryterium prawo wspólnotowe można podzielić na prawo formalne, które reguluje strukturę organów Wspólnot i ich nadbudowę instytucjonalną oraz prawo materialne, które mówi o rzeczowych zadaniach Unii Europejskiej i jej wspólnoty oraz ich celach na przyszłość.
Głownie i zasadniczo spotykaną regułą zarówno w książkach czy pismach jak i w orzecznictwie jest także acquis communautaire. Pojęcie to najczęściej jest uważane jako “dorobek wspólnotowy całej unii europejskiej “, na który składa się głownie dotychczasowe prawo wspólnotowe (czyli prawo podstawowe jak i pochodne), jak również stare zwyczaje i głowne wartości tkwiące w funkcjonowaniu Uni europejskiej . Dorobek cały czas rośnie o nowe akty i coraz prężniej tworzące się orzecznictwo. Reguła ta jest na tyle ważna, iż każdy następny dołączający do Unii europejskiej członek zobowiązuje się przyjąć całe acquis communautaire, według stanu który jest w chwili jego przystąpienia. Także i Polska od pierwszego maja 2004 roku przyjęła więc na siebie takie obowiązki jak reszta poaństw, na mocy artykułu drugiego z Aktu Przystąpienia. Dzięki głównie takiemu rozwiązaniu między każdym państwem członkowskim unii europejskiej zawsze obowiązuje taki sam stan prawny.